Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 56 (Prāyopaviṣṭānāṃ Vānarāṇāṃ Vilāpaḥ — Sampātyāgamanam — Jaṭāyur-vadha-śravaṇam)
प्रायोपविष्टानां वानराणां विलापः — सम्पात्यागमनम् — जटायुर्वधश्रवणम्
VR 4.56.18Baroda CE 4.55.16
तत् तु श्रुत्वा तथा वाक्यमङ्गदस्य मुखोद्गतम् ।
[Baroda CE 4.55.16]tat tu śrutvā tathā vākyamaṅgadasya mukhodgatam |
अब्रवीद् वचनं गृध्रस्तीक्ष्णतुण्डो महास्वनः ॥ १८ ॥
abravīd vacanaṃ gṛdhrastīkṣṇatuṇḍo mahāsvanaḥ || 18 ||
Scholarly Translation
Hearing that speech thus issuing from Aṅgada's mouth (aṅgadasya mukhodgatam), the sharp-beaked vulture (tīkṣṇatuṇḍaḥ) of mighty voice spoke these words:
Narrative Context (Verses 13–18): Hearing Aṅgada envying Jaṭāyus's glorious death at Rāvaṇa's hands and blaming Kaikeyī's boon for all their woes, the shaken vulture Sampāti cries out in grief.