Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 56 (Prāyopaviṣṭānāṃ Vānarāṇāṃ Vilāpaḥ — Sampātyāgamanam — Jaṭāyur-vadha-śravaṇam)
प्रायोपविष्टानां वानराणां विलापः — सम्पात्यागमनम् — जटायुर्वधश्रवणम्
VR 4.56.2Baroda CE 4.55.2
सम्पातिर्नाम नाम्ना तु चिरजीवी विहंगमः ।
[Baroda CE 4.55.2]sampātirnāma nāmnā tu cirajīvī vihaṃgamaḥ |
भ्राता जटायुषः श्रीमान् विख्यातबलपौरुषः ॥ २ ॥
bhrātā jaṭāyuṣaḥ śrīmān vikhyātabalapauruṣaḥ || 2 ||
Scholarly Translation
Named Sampāti by name, a long-lived bird (cirajīvī vihaṃgamaḥ), he was the illustrious brother of Jaṭāyus, renowned for his strength and valor (vikhyāta-bala-pauruṣaḥ).
Narrative Context (Verses 1–6): Emerging from a Vindhya cavern, the ancient vulture Sampāti rejoices at the sight of the fasting monkeys and vows to devour them one by one as they die.