Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 57 (Parvatād Avatāritasya Sampāteḥ Purato 'ṅgadena Rāma-Jaṭāyur-vṛttānta-kathanam)
पर्वतादवतारितस्य सम्पातेः पुरतोऽङ्गदेन रामजटायुर्वृत्तान्तकथनम्
VR 4.57.10Baroda CE 4.56.9
ददर्श सीतां वैदेहीं ह्रियमाणां विहायसा ।
[Line 1: in Baroda CE 4.56.9]dadarśa sītāṃ vaidehīṃ hriyamāṇāṃ vihāyasā |
रावणं विरथं कृत्वा स्थापयित्वा च मैथिलीम् ।
[Line 2: in Baroda CE 4.56.10]rāvaṇaṃ virathaṃ kṛtvā sthāpayitvā ca maithilīm |
परिश्रान्तश्च वृद्धश्च रावणेन हतो रणे ॥ १० ॥
[Line 3: in Baroda CE 4.56.10]pariśrāntaśca vṛddhaśca rāvaṇena hato raṇe || 10 ||
Scholarly Translation
“Beheld Sītā Vaidehī being carried away through the sky (hriyamāṇāṃ vihāyasā). Having deprived Rāvaṇa of his chariot (virathaṃ kṛtvā) and set Maithilī down, exhausted and aged as he was (pariśrāntaś ca vṛddhaś ca), he was slain in battle by Rāvaṇa.”
Narrative Context (Verses 7–11): Aṅgada recounts Rāma's exile to Daṇḍaka, Sītā's abduction from Janasthāna, Jaṭāyus's heroic battle against Rāvaṇa, and Rāma's performance of the vulture king's funeral rites.