Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 63 (Muni-vacanāt Sampāteḥ Nūtana-pakṣodbhavaḥ — Gaganārohaṇam — Dakṣiṇa-samudra-tīra-prāptiḥ)
मुनिवचनात् सम्पातेः नूतनपक्षोद्भवः — गगनारोहणम् — दक्षिणसमुद्रतीरप्राप्तिः
VR 4.63.1Baroda CE 4.62.1
एतैरन्यैश्च बहुभिर्वाक्यैर्वाक्यविशारदः ।
[Baroda CE 4.62.1]etairanyaiśca bahubhirvākyairvākyaviśāradaḥ |
मां प्रशस्याभ्यनुज्ञाप्य प्रविष्टः स स्वमालयम् ॥ १ ॥
māṃ praśasyābhyanujñāpya praviṣṭaḥ sa svamālayam || 1 ||
Scholarly Translation
“Having praised (praśasya) me and granted me leave (abhyanujñāpya) with these and many other words, he, skilled in speech (vākyaviśāradaḥ), entered his own abode (svam ālayam).
Narrative Context (Verses 1–5): Sampāti recounts how Niśākara praised him and entered his hermitage, and how for over eight thousand years he has restrained his desire to die by cherishing the sage's saving words.