Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 63 (Muni-vacanāt Sampāteḥ Nūtana-pakṣodbhavaḥ — Gaganārohaṇam — Dakṣiṇa-samudra-tīra-prāptiḥ)
मुनिवचनात् सम्पातेः नूतनपक्षोद्भवः — गगनारोहणम् — दक्षिणसमुद्रतीरप्राप्तिः
VR 4.63.3Baroda CE 4.62.3
अद्य त्वेतस्य कालस्य वर्षं साग्रशतं गतम् ।
[Baroda CE 4.62.3]adya tvetasya kālasya varṣaṃ sāgraśataṃ gatam |
देशकालप्रतीक्षोऽस्मि हृदि कृत्वा मुनेर्वचः ॥ ३ ॥
deśakālapratīkṣo'smi hṛdi kṛtvā munervacaḥ || 3 ||
Scholarly Translation
“Today, over a hundred [thousand] years (varṣaṃ sāgraśatam) of this time have passed; holding the sage's word in my heart (hṛdi kṛtvā muner vacaḥ), I have been awaiting the place and time (deśakālapratīkṣo 'smi).
Narrative Context (Verses 1–5): Sampāti recounts how Niśākara praised him and entered his hermitage, and how for over eight thousand years he has restrained his desire to die by cherishing the sage's saving words.