Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 63 (Muni-vacanāt Sampāteḥ Nūtana-pakṣodbhavaḥ — Gaganārohaṇam — Dakṣiṇa-samudra-tīra-prāptiḥ)
मुनिवचनात् सम्पातेः नूतनपक्षोद्भवः — गगनारोहणम् — दक्षिणसमुद्रतीरप्राप्तिः
VR 4.63.4Baroda CE 4.62.4
महाप्रस्थानमासाद्य स्वर्गते तु निशाकरे ।
[Baroda CE 4.62.4]mahāprasthānamāsādya svargate tu niśākare |
मां निर्दहति संतापो वितर्कैर्बहुभिर्वृतम् ॥ ४ ॥
māṃ nirdahati saṃtāpo vitarkairbahubhirvṛtam || 4 ||
Scholarly Translation
“When Niśākara had gone to heaven (svargate tu niśākare) after undertaking the Great Departure (mahāprasthānam āsādya), anguish burnt me up (māṃ nirdahati saṃtāpaḥ), encompassed by many anxious thoughts (vitarkair bahubhir vṛtam).
Narrative Context (Verses 1–5): Sampāti recounts how Niśākara praised him and entered his hermitage, and how for over eight thousand years he has restrained his desire to die by cherishing the sage's saving words.