Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 63 (Muni-vacanāt Sampāteḥ Nūtana-pakṣodbhavaḥ — Gaganārohaṇam — Dakṣiṇa-samudra-tīra-prāptiḥ)
मुनिवचनात् सम्पातेः नूतनपक्षोद्भवः — गगनारोहणम् — दक्षिणसमुद्रतीरप्राप्तिः
VR 4.63.6Baroda CE 4.62.5
सा मेऽपनयते दुःखं दीप्तेवाग्निशिखा तमः ।
[Line 1: in Baroda CE 4.62.5]sā me'panayate duḥkhaṃ dīptevāgniśikhā tamaḥ |
बुध्यता च मया वीर्यं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.62.6]budhyatā ca mayā vīryaṃ rāvaṇasya durātmanaḥ || 6 ||
Scholarly Translation
“That [counsel] removes my grief (sā me 'panayate duḥkham) as a blazing flame of fire [dispels] darkness (dīptevāgniśikhā tamaḥ). And knowing (budhyatā) the valor of the wicked-souled Rāvaṇa,
Narrative Context (Verses 6–10): Dispelling his grief like a blazing flame dispelling darkness, Sampāti tells how he rebuked Supārśva for not rescuing Sītā, and before the monkeys' eyes his crimson-feathered wings sprout anew.