Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 8 (Rāmakṛta-Vāli-vadha-pratijñā — Sugrīveṇa Sva-vyasana-kathanopakramaḥ)
रामकृतवालिवधप्रतिज्ञा — सुग्रीवेण स्वव्यसनकथनोपक्रमः
VR 4.8.28Baroda CE 4.8.27
वयस्य इति कृत्वा च विस्रब्धः प्रवदाम्यहम् ।
[Baroda CE 4.8.27]vayasya iti kṛtvā ca visrabdhaḥ pravadāmyaham |
दुःखमन्तर्गतं तन्मे मनो हरति नित्यशः ॥ २८ ॥
duḥkhamantargataṃ tanme mano harati nityaśaḥ || 28 ||
Scholarly Translation
“And accounting you my friend (vayasya iti kṛtvā ca), I speak forth with full trust (visrabdhaḥ pravadāmy aham): this inward grief (duḥkham antargatam) constantly wears away [or: burns] my mind (mano harati nityaśaḥ).”
Narrative Context (Verses 25–30): Cheered by Rāma's promise, Sugrīva confides his inward grief to his fire-witnessed friend, then checks the sudden torrent of his tears with fortitude in Rāma's presence.