Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 20 (Rāvaṇakṛta-Sītā-pralobhanam — Ātma-praśaṃsā)
रावणकृतसीताप्रलोभनम् — आत्मप्रशंसा
VR 5.20.30Baroda CE 5.18.29
क्लिष्टकौशेयवसनां तन्वीमप्यनलंकृताम् ।
[Baroda CE 5.18.29]kliṣṭakauśeyavasanāṃ tanvīmapyanalaṃkṛtām |
त्वां दृष्ट्वा स्वेषु दारेषु रतिं नोपलभाम्यहम् ॥ ३० ॥
tvāṃ dṛṣṭvā sveṣu dāreṣu ratiṃ nopalabhāmyaham || 30 ||
Scholarly Translation
Beholding you, slender and unadorned though clad in a rumpled silk garment (kliṣṭakauśeyavasanām), I find no delight (ratim) among my own wives (sveṣu dāreṣu).
Narrative Context (Verses 25–30): Deriding the exiled, bark-clad Rāma as powerless to see or rescue her, Rāvaṇa confesses that Sītā’s unadorned form has robbed him of joy in his own wives.