Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 22 (Sītākṛta-Rāvaṇopadeśaḥ — Kruddha-Rāvaṇena Dvi-māsāvadhi-dānam)
सीताकृतरावणोपदेशः — क्रुद्धरावणेन द्विमासावधिदानम्
VR 5.22.13Baroda CE 5.20.13
नूनं न ते जनः कश्चिदस्मिन्निःश्रेयसि स्थितः ।
[Baroda CE 5.20.13]nūnaṃ na te janaḥ kaścidasminniḥśreyasi sthitaḥ |
निवारयति यो न त्वां कर्मणोऽस्माद् विगर्हितात् ॥ १३ ॥
nivārayati yo na tvāṃ karmaṇo'smād vigarhitāt || 13 ||
Scholarly Translation
“Surely there is no one in this city devoted to your ultimate welfare (niḥśreyasi sthitaḥ), since no one restrains (nivārayati) you from this reprehensible deed (karmaṇo vigarhitāt)!
Narrative Context (Verses 13–18): Comparing herself to Śacī and Rāma to a lordly elephant beside Rāvaṇa’s hare, Sītā asks why Rāvaṇa’s cruel eyes do not fall to the earth.