Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 22 (Sītākṛta-Rāvaṇopadeśaḥ — Kruddha-Rāvaṇena Dvi-māsāvadhi-dānam)
सीताकृतरावणोपदेशः — क्रुद्धरावणेन द्विमासावधिदानम्
VR 5.22.17Baroda CE 5.20.17
स त्वमिक्ष्वाकुनाथं वै क्षिपन्निह न लज्जसे ।
[Baroda CE 5.20.17]sa tvamikṣvākunāthaṃ vai kṣipanniha na lajjase |
चक्षुषो विषये तस्य न यावदुपगच्छसि ॥ १७ ॥
cakṣuṣo viṣaye tasya na yāvadupagacchasi || 17 ||
Scholarly Translation
Such as you are, reviling (kṣipan) the lord of the Ikṣvākus here, are you not ashamed—so long as you do not come within the range of his sight (cakṣuṣo viṣaye)?
Narrative Context (Verses 13–18): Comparing herself to Śacī and Rāma to a lordly elephant beside Rāvaṇa’s hare, Sītā asks why Rāvaṇa’s cruel eyes do not fall to the earth.