Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 22 (Sītākṛta-Rāvaṇopadeśaḥ — Kruddha-Rāvaṇena Dvi-māsāvadhi-dānam)
सीताकृतरावणोपदेशः — क्रुद्धरावणेन द्विमासावधिदानम्
VR 5.22.46Baroda CE 5.20.41
स मैथिलीं धर्मपरामवस्थितां प्रवेपमानां परिभर्त्स्य रावणः ।
[Baroda CE 5.20.41]sa maithilīṃ dharmaparāmavasthitāṃ pravepamānāṃ paribhartsya rāvaṇaḥ |
विहाय सीतां मदनेन मोहितः स्वमेव वेश्म प्रविवेश रावणः ॥ ४६ ॥
vihāya sītāṃ madanena mohitaḥ svameva veśma praviveśa rāvaṇaḥ || 46 ||
Scholarly Translation
Having menaced (paribhartsya) that trembling Maithilī who remained steadfast in dharma (dharmaparām avasthitām), that Rāvaṇa, infatuated by love (madanena mohitaḥ), left Sītā and entered his own radiant abode.
Narrative Context (Verses 42–46): Persuaded by Dhānyamālinī’s counsel that only mutual desire yields true pleasure, Rāvaṇa laughs and retires with his damsels to his sun-bright palace.