Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 25 (Rākṣasī-tarjitāyāḥ Sītāyāḥ Karuṇa-vilāpaḥ)
राक्षसीतर्जितायाः सीतायाः करुणविलापः
VR 5.25.11Baroda CE 5.23.11
हा रामेति च दुःखार्ता हा पुनर्लक्ष्मणेति च ।
[Baroda CE 5.23.11]hā rāmeti ca duḥkhārtā hā punarlakṣmaṇeti ca |
हा श्वश्रूर्मम कौसल्ये हा सुमित्रेति भामिनी ॥ ११ ॥
hā śvaśrūrmama kausalye hā sumitreti bhāminī || 11 ||
Scholarly Translation
“Alas, O Rāma (hā rāmeti)!” cried the noble lady in anguish, and again, “Alas, O Lakṣmaṇa! Alas, O Kausalyā, my mother-in-law (hā śvaśrūr mama kausalye)! Alas, O Sumitrā!”
Narrative Context (Verses 7–11): Bathing her bosom in tears, Sītā falls like a wind-struck plantain tree, her long braid writhing like a serpent as she cries out to Rāma, Lakṣmaṇa, Kausalyā, and Sumitrā.