Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 25 (Rākṣasī-tarjitāyāḥ Sītāyāḥ Karuṇa-vilāpaḥ)
राक्षसीतर्जितायाः सीतायाः करुणविलापः
VR 5.25.7Baroda CE 5.23.7
सा स्नापयन्ती विपुलौ स्तनौ नेत्रजलस्रवैः ।
[Baroda CE 5.23.7]sā snāpayantī vipulau stanau netrajalasravaiḥ |
चिन्तयन्ती न शोकस्य तदान्तमधिगच्छति ॥ ७ ॥
cintayantī na śokasya tadāntamadhigacchati || 7 ||
Scholarly Translation
Bathing her ample breasts (snāpayantī vipulau stanau) with streams of tears from her eyes (netrajalasravaiḥ), she reflected and found no end to her grief (na śokasya tadāntam adhigacchati).
Narrative Context (Verses 7–11): Bathing her bosom in tears, Sītā falls like a wind-struck plantain tree, her long braid writhing like a serpent as she cries out to Rāma, Lakṣmaṇa, Kausalyā, and Sumitrā.