Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 26 (Sītā-vilāpaḥ — Prāṇa-tyāga-niścayaḥ)
सीताविलापः — प्राणत्यागनिश्चयः
VR 5.26.12Baroda CE 5.24.13
राक्षसानां जनस्थाने सहस्राणि चतुर्दश ।
[Baroda CE 5.24.13]rākṣasānāṃ janasthāne sahasrāṇi caturdaśa |
एकेनैव निरस्तानि स मां किं नाभिपद्यते ॥ १२ ॥
ekenaiva nirastāni sa māṃ kiṃ nābhipadyate || 12 ||
Scholarly Translation
Fourteen thousand rākṣasas (rākṣasānāṃ sahasrāṇi caturdaśa) were vanquished in Janasthāna by him alone (ekenaiva nirastāni)—why then does he not come to my rescue (sa māṃ kiṃ nābhipadyate)?
Narrative Context (Verses 7–12): Cursing her survival without Rāma, Sītā declares she would not touch Rāvaṇa even with her left foot, though cut or burned, and wonders why Janasthāna's victor delays.