Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 26 (Sītā-vilāpaḥ — Prāṇa-tyāga-niścayaḥ)
सीताविलापः — प्राणत्यागनिश्चयः
VR 5.26.49Baroda CE 5.24.49
साहं त्यक्ता प्रियेणैव रामेण विदितात्मना ।
[Baroda CE 5.24.49]sāhaṃ tyaktā priyeṇaiva rāmeṇa viditātmanā |
प्राणांस्त्यक्ष्यामि पापस्य रावणस्य गता वशम् ॥ ४९ ॥
prāṇāṃstyakṣyāmi pāpasya rāvaṇasya gatā vaśam || 49 ||
Scholarly Translation
Forsaken by my beloved Rāma himself, who knows the Self (tyaktā priyeṇaiva rāmeṇa viditātmanā), and fallen under the power of wicked Rāvaṇa (pāpasya rāvaṇasya gatā vaśam), I shall now abandon my life-breaths (prāṇāṃs tyakṣyāmi)!”
Narrative Context (Verses 46–49): Longing for death amid overwhelming grief, Sītā reveres the self-conquered sages who transcend pleasure and pain, resolving to abandon her life-breaths in Rāvaṇa's captivity.