Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 34 (Māyā-Rāvaṇa-śaṅkayā Sītayodvegaḥ — Hanumatā Sva-vṛttānta-nivedanam)
मायारावणशङ्कया सीतयोद्वेगः — हनुमता स्ववृत्तान्तनिवेदनम्
VR 5.34.20Baroda CE 5.32.19
अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता ।
[Baroda CE 5.32.19]aho svapnasya sukhatā yāhameva cirāhṛtā |
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ २० ॥
preṣitaṃ nāma paśyāmi rāghaveṇa vanaukasam || 20 ||
Scholarly Translation
Ah, the felicity of a dream (aho svapnasya sukhatā), whereby I, carried off so long ago (cirāhṛtā), now seemingly behold a forest-dweller sent by Rāghava (preṣitaṃ nāma paśyāmi rāghaveṇa vanaukasam)!
Narrative Context (Verses 19–24): Captivated by Hanūmān’s speech like a riverbank swept away by a current, Sītā weighs and refutes the doubts of dream, delirium, and mirage through her clear self-awareness.