Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 34 (Māyā-Rāvaṇa-śaṅkayā Sītayodvegaḥ — Hanumatā Sva-vṛttānta-nivedanam)
मायारावणशङ्कया सीतयोद्वेगः — हनुमता स्ववृत्तान्तनिवेदनम्
VR 5.34.21Baroda CE 5.32.20
स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम् ।
[Baroda CE 5.32.20]svapne'pi yadyahaṃ vīraṃ rāghavaṃ sahalakṣmaṇam |
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ २१ ॥
paśyeyaṃ nāvasīdeyaṃ svapno'pi mama matsarī || 21 ||
Scholarly Translation
Even in a dream, if I were to behold the heroic Rāghava together with Lakṣmaṇa (svapne 'pi yady ahaṃ vīraṃ rāghavaṃ saha-lakṣmaṇam paśyeyam), I would not sink into despair (nāvasīdeyam); yet even a dream is envious toward me (svapno 'pi mama matsarī)!
Narrative Context (Verses 19–24): Captivated by Hanūmān’s speech like a riverbank swept away by a current, Sītā weighs and refutes the doubts of dream, delirium, and mirage through her clear self-awareness.