Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 34 (Māyā-Rāvaṇa-śaṅkayā Sītayodvegaḥ — Hanumatā Sva-vṛttānta-nivedanam)
मायारावणशङ्कया सीतयोद्वेगः — हनुमता स्ववृत्तान्तनिवेदनम्
VR 5.34.40Baroda CE 5.32.38
त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम् ।
[Line 1: in Baroda CE 5.32.38]tvāṃ draṣṭumupayāto'haṃ samāśritya parākramam |
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि ।
[Line 2: in Baroda CE 5.32.39]nāhamasmi tathā devi yathā māmavagacchasi |
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ४० ॥
[Line 3: in Baroda CE 5.32.39]viśaṅkā tyajyatāmeṣā śraddhatsva vadato mama || 40 ||
Scholarly Translation
Relying upon my own valor, I have come here to behold you (tvāṃ draṣṭum upayāto 'haṃ samāśritya parākramam). I am not such as you deem me to be, O queen (nāham asmi tathā devi yathā mām avagacchasi); let this suspicion be cast aside, and trust my words as I speak (viśaṅkā tyajyatām eṣā śraddhatsva vadato mama)!”
Narrative Context (Verses 36–40): Announcing that Rāma, Lakṣmaṇa, and Sugrīva constantly remember her, Hanūmān reveals his name as Sugrīva’s minister who leaped the ocean and implores Sītā to cast aside all doubt.