Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 34 (Māyā-Rāvaṇa-śaṅkayā Sītayodvegaḥ — Hanumatā Sva-vṛttānta-nivedanam)
मायारावणशङ्कया सीतयोद्वेगः — हनुमता स्ववृत्तान्तनिवेदनम्
VR 5.34.5Baroda CE 5.32.5
सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः ।
[Baroda CE 5.32.5]sā tayoḥ kuśalaṃ devī niśamya narasiṃhayoḥ |
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५ ॥
pratisaṃhṛṣṭasarvāṃgī hanūmantamathābravīt || 5 ||
Scholarly Translation
Hearing of the welfare of those two lion-like men (tayoḥ kuśalaṃ niśamya nara-siṃhayoḥ), the royal lady, thrilled in every limb (pratisaṃhṛṣṭa-sarvāṅgī), then spoke to Hanūmān:
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing Sītā’s sorrowful account, Hanūmān announces himself as Rāma’s messenger and conveys Rāma’s inquiry after her welfare and Lakṣmaṇa’s reverent salutation, filling her with joy.