Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 35 (Rāma-Lakṣmaṇa-sāmudrika-lakṣaṇa-varṇanam — Rāma-Sugrīva-sakhya-kathanam — Sītā-pratyayotpādanam)
रामलक्ष्मणसामुद्रिकलक्षणवर्णनम् — रामसुग्रीवसख्यकथनम् — सीताप्रत्ययोत्पादनम्
VR 5.35.62Baroda CE 5.33.56
प्रायोपवेशमस्माकं मरणं च जटायुषः ।
[Line 1: in Baroda CE 5.33.56]prāyopaveśamasmākaṃ maraṇaṃ ca jaṭāyuṣaḥ |
तेषां नः स्वामिसंदेशान्निराशानां मुमूर्षताम् ॥ ६२ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.33.57]teṣāṃ naḥ svāmisaṃdeśānnirāśānāṃ mumūrṣatām || 62 ||
Scholarly Translation
our sitting down to fast unto death (prāyopaveśam asmākam), and the death of Jaṭāyus (maraṇaṃ ca jaṭāyuṣaḥ). While we were thus bereft of hope (nirāśānām) because of our lord's command (svāmisaṃdeśāt) and were desirous of dying (mumūrṣatām),
Narrative Context (Verses 61–66): As Aṅgada laments Sītā's loss, Vālin's slaying, and Jaṭāyus's death, the mighty vulture-king Sampāti arrives and learns how Rāvaṇa slew his younger brother Jaṭāyus.