Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 35 (Rāma-Lakṣmaṇa-sāmudrika-lakṣaṇa-varṇanam — Rāma-Sugrīva-sakhya-kathanam — Sītā-pratyayotpādanam)
रामलक्ष्मणसामुद्रिकलक्षणवर्णनम् — रामसुग्रीवसख्यकथनम् — सीताप्रत्ययोत्पादनम्
VR 5.35.66Baroda CE 5.33.60
रक्षसा भीमरूपेण त्वामुद्दिश्य यथार्थतः ।
[Line 1: in Baroda CE 5.33.60]rakṣasā bhīmarūpeṇa tvāmuddiśya yathārthataḥ |
जटायोस्तु वधं श्रुत्वा दुःखितः सोऽरुणात्मजः ॥ ६६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.33.61]jaṭāyostu vadhaṃ śrutvā duḥkhitaḥ so'ruṇātmajaḥ || 66 ||
Scholarly Translation
by the Rākṣasa of dreadful form (rakṣasā bhīmarūpeṇa) on your account (tvām uddiśya), just as it happened (yathārthataḥ). And upon hearing of the slaying of Jaṭāyus, that son of Aruṇa (so 'ruṇātmajaḥ) was afflicted with grief (duḥkhitaḥ)—
Narrative Context (Verses 61–66): As Aṅgada laments Sītā's loss, Vālin's slaying, and Jaṭāyus's death, the mighty vulture-king Sampāti arrives and learns how Rāvaṇa slew his younger brother Jaṭāyus.