Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 35 (Rāma-Lakṣmaṇa-sāmudrika-lakṣaṇa-varṇanam — Rāma-Sugrīva-sakhya-kathanam — Sītā-pratyayotpādanam)
रामलक्ष्मणसामुद्रिकलक्षणवर्णनम् — रामसुग्रीवसख्यकथनम् — सीताप्रत्ययोत्पादनम्
VR 5.35.78Baroda CE 5.33.70
अपनेष्यामि संतापं तवाधिगमशासनात् ।
[Line 1: in Baroda CE 5.33.70]apaneṣyāmi saṃtāpaṃ tavādhigamaśāsanāt |
दिष्ट्या हि न मम व्यर्थं सागरस्येह लङ्घनम् ॥ ७८ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.33.71]diṣṭyā hi na mama vyarthaṃ sāgarasyeha laṅghanam || 78 ||
Scholarly Translation
dispel their anguish (apaneṣyāmi saṃtāpam) through the tidings of having found you (tavādhigamaśāsanāt); for by good fortune my crossing of the ocean here (mama sāgarasyeha laṅghanam) has not been in vain (na vyartham).
Narrative Context (Verses 73–78): Hanumān urges Sītā to speak with him as Rāma's envoy and Sugrīva's counselor, assuring her of Rāma's and Lakṣmaṇa's welfare and rejoicing that his ocean leap was fruitful.