Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 35 (Rāma-Lakṣmaṇa-sāmudrika-lakṣaṇa-varṇanam — Rāma-Sugrīva-sakhya-kathanam — Sītā-pratyayotpādanam)
रामलक्ष्मणसामुद्रिकलक्षणवर्णनम् — रामसुग्रीवसख्यकथनम् — सीताप्रत्ययोत्पादनम्
VR 5.35.84Baroda CE 5.33.76
एवं विश्वासिता सीता हेतुभिः शोककर्शिता ।
[Baroda CE 5.33.76]evaṃ viśvāsitā sītā hetubhiḥ śokakarśitā |
उपपन्नैरभिज्ञानैर्दूतं तमधिगच्छति ॥ ८४ ॥
upapannairabhijñānairdūtaṃ tamadhigacchati || 84 ||
Scholarly Translation
Thus inspired with trust (viśvāsitā) by convincing tokens of recognition and reasons (hetubhiḥ upapannair abhijñānaiḥ), Sītā, emaciated by grief (śokakarśitā), recognized him to be the true envoy (dūtaṃ tam adhigacchati).
Narrative Context (Verses 79–84): Predicting Rāma's swift victory, Hanumān recounts how his father Kesarin slew Śambasādana at Gokarṇa and how Vāyu begot him, convincing Sītā through these credentials.