Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 35 (Rāma-Lakṣmaṇa-sāmudrika-lakṣaṇa-varṇanam — Rāma-Sugrīva-sakhya-kathanam — Sītā-pratyayotpādanam)
रामलक्ष्मणसामुद्रिकलक्षणवर्णनम् — रामसुग्रीवसख्यकथनम् — सीताप्रत्ययोत्पादनम्
VR 5.35.85Baroda CE 5.33.77
अतुलं च गता हर्षं प्रहर्षेण तु जानकी ।
[Baroda CE 5.33.77]atulaṃ ca gatā harṣaṃ praharṣeṇa tu jānakī |
नेत्राभ्यां वक्रपक्ष्माभ्यां मुमोचानन्दजं जलम् ॥ ८५ ॥
netrābhyāṃ vakrapakṣmābhyāṃ mumocānandajaṃ jalam || 85 ||
Scholarly Translation
And Janaka's daughter (jānakī) attained peerless joy (atulaṃ ca gatā harṣam), and out of intense rapture (praharṣeṇa tu) she shed water born of bliss (mumocānandajaṃ jalam) from her eyes graced with curved eyelashes (netrābhyāṃ vakrapakṣmābhyām).
Narrative Context (Verses 85–89): Convinced that Hanumān is no illusion, Janaka's daughter sheds tears of joy as her face shines like the moon freed from Rāhu, and Hanumān awaits her command.