Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 36 (Rāmāṅgulīyaka-pradānam — Sītā-harṣaḥ — Rāma-kuśala-praśnaḥ)
रामाङ्गुलीयकप्रदानम् — सीताहर्षः — रामकुशलप्रश्नः
VR 5.36.20Baroda CE 5.34.19
कच्चिन्न विगतस्नेहो विवासान्मयि राघवः ।
[Baroda CE 5.34.19]kaccinna vigatasneho vivāsānmayi rāghavaḥ |
कच्चिन्मां व्यसनादस्मान्मोक्षयिष्यति राघवः ॥ २० ॥
kaccinmāṃ vyasanādasmānmokṣayiṣyati rāghavaḥ || 20 ||
Scholarly Translation
I hope Rāghava has not lost his affection for me (kaccin na vigatasneho mayi) on account of my dwelling far away (vivāsāt); will Rāghava deliver me from this calamity (kaccin māṃ vyasanād asmān mokṣayiṣyati)?
Narrative Context (Verses 19–24): Sītā asks whether Rāma combines human effort with divine grace, whether exile has cooled his love, how Kausalyā, Sumitrā, and Bharata fare, and whether Bharata will send an army.