Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 36 (Rāmāṅgulīyaka-pradānam — Sītā-harṣaḥ — Rāma-kuśala-praśnaḥ)
रामाङ्गुलीयकप्रदानम् — सीताहर्षः — रामकुशलप्रश्नः
VR 5.36.32Baroda CE 5.34.31
सीताया वचनं श्रुत्वा मारुतिर्भीमविक्रमः ।
[Baroda CE 5.34.31]sītāyā vacanaṃ śrutvā mārutirbhīmavikramaḥ |
शिरस्यञ्जलिमाधाय वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ३२ ॥
śirasyañjalimādhāya vākyamuttaramabravīt || 32 ||
Scholarly Translation
Hearing the speech of Sītā (sītāyā vacanaṃ śrutvā), Māruti of formidable valor (mārutir bhīmavikramaḥ) placed his joined palms upon his head (śirasy añjalim ādhāya) and spoke this speech in reply (vākyam uttaram abravīt):
Narrative Context (Verses 31–36): Placing folded hands upon his head, Hanumān replies that Rāma delayed only through not knowing her abode, and will soon bridge the ocean with arrows and slay every foe.