Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 36 (Rāmāṅgulīyaka-pradānam — Sītā-harṣaḥ — Rāma-kuśala-praśnaḥ)
रामाङ्गुलीयकप्रदानम् — सीताहर्षः — रामकुशलप्रश्नः
VR 5.36.40Baroda CE 5.34.38
क्षिप्रं द्रक्ष्यसि वैदेहि रामं प्रस्रवणे गिरौ ।
[Baroda CE 5.34.38]kṣipraṃ drakṣyasi vaidehi rāmaṃ prasravaṇe girau |
शतक्रतुमिवासीनं नागपृष्ठस्य मूर्धनि ॥ ४० ॥
śatakratumivāsīnaṃ nāgapṛṣṭhasya mūrdhani || 40 ||
Scholarly Translation
Swiftly shall you behold Rāma (kṣipraṃ drakṣyasi rāmam), O Vaidehī, seated upon the Prasravaṇa mountain (prasravaṇe girau), like Śatakratu [Indra] seated upon the crown of the lord of elephants [or the vault of heaven] (nāgapṛṣṭhasya mūrdhani).
Narrative Context (Verses 37–42): Swearing by Mounts Mandara, Malaya, Vindhya, Meru, and Dardura and by roots and fruits, Hanumān describes Rāma's ascetic fasts and complete absorption in thoughts of Sītā.