Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 37 (Hanumatā Pṛṣṭhārohaṇa-prārthanā — Sītayā Parapuruṣa-sparśānaucitya-kathanam)
हनुमता पष्ठ्यारोहणप्रार्थना — सीतया परपुरुषस्पर्शानौचित्यकथनम्
VR 5.37.14Baroda CE 5.35.14
आशंसेयं हरिश्रेष्ठ क्षिप्रं मां प्राप्स्यते पतिः ।
[Baroda CE 5.35.14]āśaṃseyaṃ hariśreṣṭha kṣipraṃ māṃ prāpsyate patiḥ |
अन्तरात्मा हि मे शुद्धस्तस्मिंश्च बहवो गुणाः ॥ १४ ॥
antarātmā hi me śuddhastasmiṃśca bahavo guṇāḥ || 14 ||
Scholarly Translation
I firmly trust (āśaṃseyam), O best of monkeys (hariśreṣṭha), that my husband will recover me swiftly (kṣipram); for my inner soul (antarātmā) is pure, and in him abide many noble virtues (bahavo guṇāḥ).
Narrative Context (Verses 13–18): Concluding her account of Avindhya's unheeded warning, Sītā expresses unwavering confidence in Rāma's virtues and prowess, likening him to a sun whose arrow-rays will evaporate the rākṣasa sea.