Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 37 (Hanumatā Pṛṣṭhārohaṇa-prārthanā — Sītayā Parapuruṣa-sparśānaucitya-kathanam)
हनुमता पष्ठ्यारोहणप्रार्थना — सीतया परपुरुषस्पर्शानौचित्यकथनम्
VR 5.37.68Baroda CE 5.35.68
स मे कपिश्रेष्ठ सलक्ष्मणं प्रियं सयूथपं क्षिप्रमिहोपपादय ।
[Baroda CE 5.35.68]sa me kapiśreṣṭha salakṣmaṇaṃ priyaṃ sayūthapaṃ kṣipramihopapādaya |
चिराय रामं प्रति शोककर्शितां कुरुष्व मां वानरवीर हर्षिताम् ॥ ६८ ॥
cirāya rāmaṃ prati śokakarśitāṃ kuruṣva māṃ vānaravīra harṣitām || 68 ||
Scholarly Translation
Therefore, O best of monkeys (kapiśreṣṭha), swiftly bring hither (kṣipram ihopapādaya) my beloved accompanied by Lakṣmaṇa (salakṣmaṇaṃ priyam) and by the lord of the monkey hosts (sayūthapam); O monkey-hero, make me—so long emaciated by grief (cirāya śoka-karśitām) for Rāma—rejoice (harṣitām)!”
Narrative Context (Verses 65–68): Recalling Rāma's peerless valor in battle, Sītā implores Hanumān to bring Rāma, Lakṣmaṇa, and Sugrīva swiftly to Laṅkā and turn her long sorrow into joy.