Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 38 (Sītayā Citrakūṭa-kāka-vṛttāntenābhijñāna-kathanam — Cūḍāmaṇi-pradānam)
सीतया चित्रकूटकाकवृत्तान्तेनाभिज्ञानकथनम् — चूडामणिप्रदानम्
VR 5.38.66Baroda CE 5.36.52
ततो वस्त्रगतं मुक्त्वा दिव्यं चूडामणिं शुभम् ।
[Baroda CE 5.36.52]tato vastragataṃ muktvā divyaṃ cūḍāmaṇiṃ śubham |
प्रदेयो राघवायेति सीता हनुमते ददौ ॥ ६६ ॥
pradeyo rāghavāyeti sītā hanumate dadau || 66 ||
Scholarly Translation
Then, having untied (muktvā) the divine, auspicious crest-jewel (divyaṃ cūḍāmaṇiṃ śubham) that was tied in her garment (vastra-gatam), Sītā gave it to Hanumān, saying, “It is to be given to Rāghava (pradeyo rāghavāya).”
Narrative Context (Verses 66–70): Untying her divine crest-jewel from her garment, Sītā gives it to Hanumān, who places it on his finger, circumambulates her, and prepares for his return journey.