Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 39 (Cūḍāmaṇiṃ Gṛhītvā Prasthitasya Hanumataḥ Sītā-samāśvāsanam)
चूडामणिं गृहीत्वा प्रस्थितस्य हनुमतः सीतासमाश्वासनम्
VR 5.39.54Baroda CE 5.37.53
नास्मिंश्चिरं वत्स्यसि देवि देशे रक्षोगणैरध्युषितेऽतिरौद्रे ।
[Baroda CE 5.37.53]nāsmiṃściraṃ vatsyasi devi deśe rakṣogaṇairadhyuṣite'tiraudre |
न ते चिरादागमनं प्रियस्य क्षमस्व मत्संगमकालमात्रम् ॥ ५४ ॥
na te cirādāgamanaṃ priyasya kṣamasva matsaṃgamakālamātram || 54 ||
Scholarly Translation
“Not for long (na ciram) shall you dwell in this dreadfully terrible land (asmin deśe 'tiraudre) inhabited by hordes of rākṣasas (rakṣogaṇair adhyuṣite), O princess; your beloved's arrival is not far off (na te cirād āgamanaṃ priyasya)—endure merely the time of my meeting with him (kṣamasva matsaṃgamakālamātram)!”
Narrative Context (Verses 49–54): Describing the monkey hosts that will soon roar on Laṅkā's peaks and Rāma's love-tormented anguish, Hanūmān begs Sītā to endure only the brief interval of his return journey.