Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 40 (Sītāyāḥ Sandeśaḥ — Hanumataḥ Prasthānam)
सीतायाः सन्देशः — हनुमतः प्रस्थानम्
VR 5.40.14Baroda CE 5.38.14
दृष्टा कथंचिद् भवती न कालः परिदेवितुम् ।
[Baroda CE 5.38.14]dṛṣṭā kathaṃcid bhavatī na kālaḥ paridevitum |
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि ॥ १४ ॥
imaṃ muhūrtaṃ duḥkhānāmantaṃ drakṣyasi bhāmini || 14 ||
Scholarly Translation
“You have somehow been found (dṛṣṭā kathaṃcid bhavatī); this is no time to lament (na kālaḥ paridevitum)! Within this very hour (imaṃ muhūrtam) you shall behold the end of your sorrows (duḥkhānām antaṃ drakṣyasi), Ospirited lady (bhāmini)!”
Narrative Context (Verses 13–17): Swearing by truth that Rāma and Lakṣmaṇa burn with grief for her and will soon reduce Laṅkā to ashes, Hanūmān asks Sītā for a joy-awakening token.