Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 40 (Sītāyāḥ Sandeśaḥ — Hanumataḥ Prasthānam)
सीतायाः सन्देशः — हनुमतः प्रस्थानम्
VR 5.40.17Baroda CE 5.38.17
यत्तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते ।
[Baroda CE 5.38.17]yattu rāmo vijānīyādabhijñānamanindite |
प्रीतिसंजननं भूयस्तस्य त्वं दातुमर्हसि ॥ १७ ॥
prītisaṃjananaṃ bhūyastasya tvaṃ dātumarhasi || 17 ||
Scholarly Translation
“Yet, O blameless lady (anindite), you ought to give me once more (bhūyas tvaṃ dātum arhasi) such a token of recognition (yat tv abhijñānam) as Rāma will unmistakably recognize (rāmo vijānīyāt) and as will awaken joy in him (prītisaṃjananam tasya).”
Narrative Context (Verses 13–17): Swearing by truth that Rāma and Lakṣmaṇa burn with grief for her and will soon reduce Laṅkā to ashes, Hanūmān asks Sītā for a joy-awakening token.