Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 40 (Sītāyāḥ Sandeśaḥ — Hanumataḥ Prasthānam)
सीतायाः सन्देशः — हनुमतः प्रस्थानम्
VR 5.40.24Baroda CE 5.38.23
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च ।
[Baroda CE 5.38.23]idaṃ ca tīvraṃ mama śokavegaṃ rakṣobhirebhiḥ paribhartsanaṃ ca |
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ २४ ॥
brūyāstu rāmasya gataḥ samīpaṃ śivaśca te'dhvāstu haripravīra || 24 ||
Scholarly Translation
“And having gone into Rāma's presence (rāmasya gataḥ samīpam), report (brūyās tu) this fierce surge of my grief (idaṃ ca tīvraṃ mama śokavegam) and the menacing threats of these rākṣasas (rakṣobhir ebhiḥ paribhartsanaṃ ca); and may your journey be auspicious (śivaś ca te 'dhvāstu), O foremost of monkey heroes (haripravīra)!”
Narrative Context (Verses 22–25): Sending final greetings and begging Rāma to rescue her from the rākṣasas' threats, Sītā blesses Hanūmān's journey, while he reflects that only a small task remains.