Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 40 (Sītāyāḥ Sandeśaḥ — Hanumataḥ Prasthānam)
सीतायाः सन्देशः — हनुमतः प्रस्थानम्
VR 5.40.3Baroda CE 5.38.3
यथा तं पुरुषव्याघ्रं गात्रैः शोकाभिकर्शितैः ।
[Baroda CE 5.38.3]yathā taṃ puruṣavyāghraṃ gātraiḥ śokābhikarśitaiḥ |
संस्पृशेयं सकामाहं तथा कुरु दयां मयि ॥ ३ ॥
saṃspṛśeyaṃ sakāmāhaṃ tathā kuru dayāṃ mayi || 3 ||
Scholarly Translation
“Show compassion toward me (tathā kuru dayāṃ mayi) in such a way that I, with my desire fulfilled (sakāmāham), may touch (saṃspṛśeyam) that tiger among men (puruṣavyāghram) with limbs wasted by grief (gātraiḥ śokābhikarśitaiḥ).”
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing Hanūmān's reassuring speech, Sītā likens her joy to parched earth receiving rain and entrusts him with two intimate tokens from Citrakūṭa: the one-eyed crow and the red-arsenic mark.