Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 51 (Hanumatā Rāvaṇāya Dharmārtha-yukto Hitopadeśaḥ — Sītā-samarpaṇopadeśaḥ)
हनुमता रावणाय धर्मार्थयुक्तो हितोपदेशः — सीतासमर्पणोपदेशः
VR 5.51.31Baroda CE 5.49.30
कामं खल्वहमप्येकः सवाजिरथकुञ्जराम् ।
[Baroda CE 5.49.30]kāmaṃ khalvahamapyekaḥ savājirathakuñjarām |
लङ्कां नाशयितुं शक्तस्तस्यैष तु न निश्चयः ॥ ३१ ॥
laṅkāṃ nāśayituṃ śaktastasyaiṣa tu na niścayaḥ || 31 ||
Scholarly Translation
“To be sure (kāmaṃ khalu), I alone by myself (aham apy ekaḥ) am able to destroy Laṅkā together with its horses, chariots, and elephants (savājirathakuñjarāṃ laṅkāṃ nāśayituṃ śaktaḥ); yet this is not his [Rāma's] resolve (tasyaiṣa tu na niścayaḥ).
Narrative Context (Verses 31–35): Declaring that he refrains from destroying Laṅkā only because Rāma vowed to annihilate Sītā's abductors himself, Hanūmān warns Rāvaṇa that Sītā is Kālarātrī.