Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 51 (Hanumatā Rāvaṇāya Dharmārtha-yukto Hitopadeśaḥ — Sītā-samarpaṇopadeśaḥ)
हनुमता रावणाय धर्मार्थयुक्तो हितोपदेशः — सीतासमर्पणोपदेशः
VR 5.51.33Baroda CE 5.49.32
अपकुर्वन् हि रामस्य साक्षादपि पुरंदरः ।
[Baroda CE 5.49.32]apakurvan hi rāmasya sākṣādapi puraṃdaraḥ |
न सुखं प्राप्नुयादन्यः किं पुनस्त्वद्विधो जनः ॥ ३३ ॥
na sukhaṃ prāpnuyādanyaḥ kiṃ punastvadvidho janaḥ || 33 ||
Scholarly Translation
“For even Purandara [Indra] himself (sākṣād api purandaraḥ), doing wrong to Rāma (apakurvan hi rāmasya), could not attain happiness (na sukhaṃ prāpnuyāt)—how much less another person such as yourself (kiṃ punas tvadvidho janaḥ)!
Narrative Context (Verses 31–35): Declaring that he refrains from destroying Laṅkā only because Rāma vowed to annihilate Sītā's abductors himself, Hanūmān warns Rāvaṇa that Sītā is Kālarātrī.