Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 51 (Hanumatā Rāvaṇāya Dharmārtha-yukto Hitopadeśaḥ — Sītā-samarpaṇopadeśaḥ)
हनुमता रावणाय धर्मार्थयुक्तो हितोपदेशः — सीतासमर्पणोपदेशः
VR 5.51.35Baroda CE 5.49.34
तदलं कालपाशेन सीताविग्रहरूपिणा ।
[Baroda CE 5.49.34]tadalaṃ kālapāśena sītāvigraharūpiṇā |
स्वयं स्कन्धावसक्तेन क्षेममात्मनि चिन्त्यताम् ॥ ३५ ॥
svayaṃ skandhāvasaktena kṣemamātmani cintyatām || 35 ||
Scholarly Translation
“Therefore, enough of this noose of Death in the bodily form of Sītā (tad alaṃ kālapāśena sītāvigraharūpiṇā), which you yourself have hung around your own neck (svayaṃ skandhāvasaktena)! Let thought be taken for your own welfare (kṣemam ātmani cintyatām)!
Narrative Context (Verses 31–35): Declaring that he refrains from destroying Laṅkā only because Rāma vowed to annihilate Sītā's abductors himself, Hanūmān warns Rāvaṇa that Sītā is Kālarātrī.