Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 53 (Hanumal-lāṅgūla-dīpanam — Sītā-prārthanayā Śītalatānubhūtiḥ — Laṅkā-dahanopakramaḥ)
हनुमल्लाङ्गूलदीपनम् — सीताप्रार्थनया शीतलतानूभूतिः — लङ्कादहनोपक्रमः
† VR 5.53.18† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
राक्षसाः क्रूरकर्माणश्चारयन्ति स्म तां पुरीम् ।
[Line 1: in Baroda CE 5.51.16]rākṣasāḥ krūrakarmāṇaścārayanti sma tāṃ purīm |
† अन्वीयमानो रक्षोभिर्ययौ सुखमिरंदमः ॥ १८ ॥
[Line 2: Southern Recension only]† anvīyamāno rakṣobhiryayau sukhamiraṃdamaḥ || 18 ||
Scholarly Translation
The rākṣasas of cruel deeds (krūra-karmāṇaḥ) led him around that city (cārayanti sma tāṃ purīm); escorted by the rākṣasas (anvīyamāno rakṣobhiḥ), that tamer of foes (arindamaḥ) went along at ease (sukham).
Narrative Context (Verses 13–18): Enduring his bonds so he may inspect Laṅkā’s fortifications by daylight for Rāma’s sake, Hanumān calmly lets the exultant rākṣasas parade him to the blare of conchs and drums.