Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 53 (Hanumal-lāṅgūla-dīpanam — Sītā-prārthanayā Śītalatānubhūtiḥ — Laṅkā-dahanopakramaḥ)
हनुमल्लाङ्गूलदीपनम् — सीताप्रार्थनया शीतलतानूभूतिः — लङ्कादहनोपक्रमः
VR 5.53.36Baroda CE 5.51.32
यदि तावत् समुद्रस्य मैनाकस्य च धीमतः ।
[Baroda CE 5.51.32]yadi tāvat samudrasya mainākasya ca dhīmataḥ |
रामार्थं सम्भ्रमस्तादृक् किमग्निर्न करिष्यति ॥ ३६ ॥
rāmārthaṃ sambhramastādṛk kimagnirna kariṣyati || 36 ||
Scholarly Translation
“If the Ocean (samudrasya) and wise Maināka (mainākasya ca dhīmataḥ) showed such eager solicitude (sambhramas tādṛk) for Rāma's sake (rāmārtham), what will Fire not do (kim agnir na kariṣyati)?
Narrative Context (Verses 36–40): Recognizing Sītā’s compassion, Rāma’s majesty, and Wind’s friendship with Fire in the cool flames, Hanumān snaps his bonds, roars, and leaps toward Laṅkā’s lofty city gate.