Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 53 (Hanumal-lāṅgūla-dīpanam — Sītā-prārthanayā Śītalatānubhūtiḥ — Laṅkā-dahanopakramaḥ)
हनुमल्लाङ्गूलदीपनम् — सीताप्रार्थनया शीतलतानूभूतिः — लङ्कादहनोपक्रमः
VR 5.53.37Baroda CE 5.51.33
सीतायाश्चानृशंस्येन तेजसा राघवस्य च ।
[Baroda CE 5.51.33]sītāyāścānṛśaṃsyena tejasā rāghavasya ca |
पितुश्च मम सख्येन न मां दहति पावकः ॥ ३७ ॥
pituśca mama sakhyena na māṃ dahati pāvakaḥ || 37 ||
Scholarly Translation
“Through Sītā's compassion (sītāyāś cānṛśaṃsyena), through Rāghava's fiery majesty (tejasā rāghavasya ca), and through friendship with my father (pituś ca mama sakhyena), the purifier (pāvakaḥ) does not burn me!”
Narrative Context (Verses 36–40): Recognizing Sītā’s compassion, Rāma’s majesty, and Wind’s friendship with Fire in the cool flames, Hanumān snaps his bonds, roars, and leaps toward Laṅkā’s lofty city gate.