Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 53 (Hanumal-lāṅgūla-dīpanam — Sītā-prārthanayā Śītalatānubhūtiḥ — Laṅkā-dahanopakramaḥ)
हनुमल्लाङ्गूलदीपनम् — सीताप्रार्थनया शीतलतानूभूतिः — लङ्कादहनोपक्रमः
VR 5.53.41Baroda CE 5.51.35
विभक्तरक्षःसम्बाधमाससादानिलात्मजः ।
[Line 1: in Baroda CE 5.51.35]vibhaktarakṣaḥsambādhamāsasādānilātmajaḥ |
स भूत्वा शैलसंकाशः क्षणेन पुनरात्मवान् ॥ ४१ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.51.36]sa bhūtvā śailasaṃkāśaḥ kṣaṇena punarātmavān || 41 ||
Scholarly Translation
The son of the Wind (anilātmajaḥ) reached [the city gate] where the thronging of rākṣasas had parted (vibhakta-rakṣaḥ-sambādham); having grown mountain-like (bhūtvā śaila-saṃkāśaḥ), the self-possessed hero in an instant (kṣaṇena) once again
Narrative Context (Verses 41–44): Reaching the uncrowded city gate, Hanumān shrinks to shed his bonds, swells again like a mountain, slays the gate-guards with an iron bar, and surveys Laṅkā ringed in flame.