Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 53 (Hanumal-lāṅgūla-dīpanam — Sītā-prārthanayā Śītalatānubhūtiḥ — Laṅkā-dahanopakramaḥ)
हनुमल्लाङ्गूलदीपनम् — सीताप्रार्थनया शीतलतानूभूतिः — लङ्कादहनोपक्रमः
VR 5.53.43Baroda CE 5.51.37
वीक्षमाणश्च ददृशे परिघं तोरणाश्रितम् ।
[Line 1: in Baroda CE 5.51.37]vīkṣamāṇaśca dadṛśe parighaṃ toraṇāśritam |
स तं गृह्य महाबाहुः कालायसपरिष्कृतम् ।
[Line 2: in Baroda CE 5.51.38]sa taṃ gṛhya mahābāhuḥ kālāyasapariṣkṛtam |
रक्षिणस्तान् पुनः सर्वान् सूदयामास मारुतिः ॥ ४३ ॥
[Line 3: in Baroda CE 5.51.38]rakṣiṇastān punaḥ sarvān sūdayāmāsa mārutiḥ || 43 ||
Scholarly Translation
Glancing around (vīkṣamāṇaś ca), he spotted an iron bolt (parigham) resting against the archway (toraṇāśritam); seizing that [bolt] plated with black iron (kālāyasa-pariṣkṛtam), mighty-armed Māruti once again slew (sūdayām āsa) all those guards (rakṣiṇaḥ).
Narrative Context (Verses 41–44): Reaching the uncrowded city gate, Hanumān shrinks to shed his bonds, swells again like a mountain, slays the gate-guards with an iron bar, and surveys Laṅkā ringed in flame.