Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 53 (Hanumal-lāṅgūla-dīpanam — Sītā-prārthanayā Śītalatānubhūtiḥ — Laṅkā-dahanopakramaḥ)
हनुमल्लाङ्गूलदीपनम् — सीताप्रार्थनया शीतलतानूभूतिः — लङ्कादहनोपक्रमः
VR 5.53.44Baroda CE 5.51.39
स तान् निहत्वा रणचण्डविक्रमः समीक्षमाणः पुनरेव लङ्काम् ।
[Baroda CE 5.51.39]sa tān nihatvā raṇacaṇḍavikramaḥ samīkṣamāṇaḥ punareva laṅkām |
प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली प्रकाशितादित्य इवार्चिमाली ॥ ४४ ॥
pradīptalāṅgūlakṛtārcimālī prakāśitāditya ivārcimālī || 44 ||
Scholarly Translation
Having slain them (sa tān nihatvā), that hero of fierce valor in battle (raṇa-caṇḍa-vikramaḥ) surveyed Laṅkā once again (samīkṣamāṇaḥ punar eva laṅkām); garlanded with flames made by his blazing tail (pradīpta-lāṅgūla-kṛtārcimālī), he shone forth (prakāśata) like the ray-garlanded sun (āditya ivārcimālī).
Narrative Context (Verses 41–44): Reaching the uncrowded city gate, Hanumān shrinks to shed his bonds, swells again like a mountain, slays the gate-guards with an iron bar, and surveys Laṅkā ringed in flame.