Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 57 (Samudra-laṅghanam — Mahendragirau Vānara-sainyena Hanumat-svāgatam)
समुद्रलङ्घनम् — महेन्द्रगिरौ वानरसैन्येन हनुमत्स्वागतम्
VR 5.57.35Baroda CE 5.55.23
हनूमांस्तु गुरून् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्तदा ।
[Baroda CE 5.55.23]hanūmāṃstu gurūn vṛddhāñjāmbavatpramukhāṃstadā |
कुमारमङ्गदं चैव सोऽवन्दत महाकपिः ॥ ३५ ॥
kumāramaṅgadaṃ caiva so'vandata mahākapiḥ || 35 ||
Scholarly Translation
Then the great monkey Hanumān (hanūmāṃs tu sa mahākapiḥ) bowed in salutation (avandata) to the aged elders headed by Jāmbavān (gurūn vṛddhāñ jāmbavatpramukhāṃs tadā), and also to Prince Aṅgada (kumāram aṅgadaṃ caiva).
Narrative Context (Verses 31–36): Surrounding Hanumān with offerings of roots, fruits, and tree-boughs, the jubilant monkeys honor him as he bows to Jāmbavān and Prince Aṅgada and announces that Sītā has been seen.