Book 5 · Sundarakāṇḍa · Sarga 67 (Hanumatā Citrakūṭa-kāka-vṛttāntādi-Sītā-sandeśa-nivedanam)
हनुमता चित्रकूटकाकवृत्तान्तादिसीतासन्देशनिवेदनम्
VR 5.67.23Baroda CE 5.65.22
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः ।
[Line 1: in Baroda CE 5.65.22]surāṇāmapi durdharṣau kimarthaṃ māmupekṣataḥ |
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः ॥ २३ ॥
[Line 2: in Baroda CE 5.65.23]mamaiva duṣkṛtaṃ kiṃcinmahadasti na saṃśayaḥ || 23 ||
Scholarly Translation
“‘—unassailable even by the gods (surāṇām api durdharṣau), disregard me (kimarthaṃ mām upekṣataḥ)? Truly there must be some great misdeed of mine (mamaiva duṣkṛtaṃ kiṃcin mahad asti)—there is no doubt—’”
Narrative Context (Verses 19–24): Concluding Sītā's tearful plea—asking why Rāma and Lakṣmaṇa, who punished even Indra's son for her sake, do not Loose their missiles upon the Rākṣasas—Hanūmān awaits Rāma's reply.