Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 101 (Rāvaṇa-visṛṣṭayā Mahā-śaktyā Lakṣmaṇasya Patanam)
रावणविसृष्टया महाशक्त्या लक्ष्मणस्य पतनम्
† VR 6.101.39† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
न विषादस्य कालोऽयमिति संचिन्त्य राघवः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.88.38]na viṣādasya kālo'yamiti saṃcintya rāghavaḥ |
चक्रे सुतुमलं युद्धं रावणस्य वधे धृतः ।
[Line 2: in Baroda CE 6.88.38]cakre sutumalaṃ yuddhaṃ rāvaṇasya vadhe dhṛtaḥ |
† सर्वयत्नेन महता लक्ष्मणं परिवीक्ष्य च ॥ ३९ ॥
[Line 3: Southern Recension only]† sarvayatnena mahatā lakṣmaṇaṃ parivīkṣya ca || 39 ||
Scholarly Translation
Thinking, “This is no time for despondency (na viṣādasya kālo 'yam),” Rāghava, resolved upon the slaying of Rāvaṇa (rāvaṇasya vadhe dhṛtaḥ) and gazing intently upon Lakṣmaṇa, waged a tumultuous battle with all his great effort.
Narrative Context (Verses 37–42): Grief-stricken at seeing Lakṣmaṇa felled and bathed in blood like a serpent-wreathed mountain, Rāma masters his sorrow and resumes fierce combat as the monkeys fail to extract the lance.