Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.12Baroda CE 6.89.8
किं मे युद्धेन किं प्राणैर्युद्धकार्यं न विद्यते ।
[Baroda CE 6.89.8]kiṃ me yuddhena kiṃ prāṇairyuddhakāryaṃ na vidyate |
यत्रायं निहतः शेते रणमूर्धनि लक्ष्मणः ॥ १२ ॥
yatrāyaṃ nihataḥ śete raṇamūrdhani lakṣmaṇaḥ || 12 ||
Scholarly Translation
“What use have I for battle, what use for life-breaths? There is no purpose left in fighting (yuddhakāryaṃ na vidyate) where this Lakṣmaṇa lies struck down at the forefront of battle (raṇamūrdhani)!
Narrative Context (Verses 7–12): His limbs sinking like those of a man walking in a dream, Rāma laments over Lakṣmaṇa in the battle-dust that victory holds no joy for him, like the moon before a blind man.