Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
† VR 6.102.25† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
† शोकसंजननीं चिन्तां तुल्यां बाणैश्चमूमुखे ।
[Line 1: Southern Recension only]† śokasaṃjananīṃ cintāṃ tulyāṃ bāṇaiścamūmukhe |
नैव पञ्चत्वमापन्नो लक्ष्मणो लक्ष्मिवर्धनः ॥ २५ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.89.9]naiva pañcatvamāpanno lakṣmaṇo lakṣmivardhanaḥ || 25 ||
Scholarly Translation
“—and this grief-begetting anxiety (śokasaṃjananīṃ cintām), which pierces like arrows at the van of battle (tulyāṃ bāṇaiś camūmukhe)! Lakṣmaṇa, enhancer of auspicious fortune (lakṣmivardhanaḥ), has by no means met his dissolution (naiva pañcatvam āpannaḥ)!
Narrative Context (Verses 25–30): Pointing out Lakṣmaṇa's radiant face, lotus-red palms, and heaving chest as signs of life, Suṣeṇa dispatches Hanūmān to Mount Mahodaya to fetch the reviving herbs.